Oudheid (6000-600 voor Chr.)

Toen 8000 jaar geleden de eerste mijnwerkers zich in de Sinaï vestigden, was het gebied al wel bekend bij de Egyptenaren. Ze waren er zelfs al geweest, maar toonden verder geen interesse. Toen de rijkdom van het gebied duidelijk werd, en de grote turqoise- en kopermijnen operationeel waren, kwam er interesse van de eerste Egyptische pharao's. De turqoise en koper die gewonnen werd, werd verscheept naar het vaste land van Egypte voor de pharao's, en er kwamen arbeiders uit Egypte naar de mijnen om te werken. Rond 3000 voor Chr. stond de Sinaï volledig onder Egyptische controle. Er was niet alleen interesse door de mijnbouwactiviteiten, maar ook vanwege de strategische ligging. Rond 2500 voor Chr. trok er een grote groep van verschillende nomadenstammen (Hyksos) uit West-Azië de Sinaï door, op weg om Egypte te veroveren. In die periode zijn er in de Sinaï geen sporen van Egyptische activiteiten gevonden, ook niet in en rond de mijnen. In de loop van duizenden jaren zijn er in totaal zo'n vijftig verschillende legers door de Sinaï getrokken, allemaal op weg naar of komend uit Egypte. Het gebied werd door die legers verder niet interessant gevonden, men moest er gewoon doorheen trekken om op de plaats van bestemming te komen.

Bijbelse gebeurtenis (rond 1400 voor Chr.)

Rond deze tijd zou zich in de Sinaï het verhaal afgespeeld hebben dat beschreven wordt in het Bijbelboek Exodus. Moses heeft hier een jaar of veertig doorgebracht, een half miljoen Joden door de Sinaï geleid, de "Brandend Braambos " gevonden, een bittere waterbron zoet gemaakt, en hij heeft hier de Tien Geboden ontvangen. Archeologisch is voor al deze gebeurtenissen nooit enig bewijs gevonden.

Klassieke Tijd (600 voor Chr. - 600 na Chr.)

Toen de macht van de pharao's steeds kleiner werd, en het Romeinse en Griekse Rijk sterk opkwamen, brak er een nieuw tijdperk aan in de Sinaï. In het noorden werd een Romeinse stad gesticht (Pelusium) en er werd een zwaar beschermde verharde weg aangelegd. In het zuiden werden nederzettingen gesticht door Christenen die Eypte ontvlucht waren uit angst voor vervolging. Rond 500 na Chr. werd het Romeinse Rijk gesplitst, en viel de Sinaï onder het gezag van het Byzantische Rijk. De Byzantijnse keizer Justinianus, die zwaar onder de indruk was van de geschiedenis van het gebied, heeft het Catharina Klooster laten bouwen. Hier vestigden zich vooral monniken uit Egypte.

Islamitische en Ottomaanse Tijd (600 - 1900)

Door de opkomst van de Islam in de 7e eeuw veranderden zowel het politieke als culturele klimaat drastisch. Het lukte Mohammed om vrijwel alle bedouienenstammen te bekeren tot de Islam, en de levenswijze van deze stammen werd aangeprezen als voorbeeld voor alle moslims. Egyptische pelgrims, op weg naar Mekka, kwamen op hun route door de Sinaï en bouwden nieuwe steden ter bescherming. In Europa begonnen in de Middeleeuwen de kruistochten, en de Sinaï werd weer het strijdtoneel voor verschillende legers die op doorreis waren. In deze tijd zijn ook een aantal forten gebouwd, waarvan de bekendste nu nog te bezichtigen is op Pharao's Island. In deze periode kwamen er ook bedouienenstammen uit het oosten de Sinaï binnen, en zij zijn vanaf dat moment eigenlijk de "heersers" van het gebied gebleven. De paar honderd jaar die volgden hebben ze vrijwel ongestoord hun nomadische bestaan kunnen leiden. Dit zijn de voorvaderen van de bedouienen die nu nog in de Sinaï leven.

Recente geschiedenis (1900 - heden)

De geschiedenis van de Sinaï in recente tijden is voornamelijk bepaald door de conflicten tussen Egypte en Israel. Israel heeft na de zesdaagse oorlog in 1967 tot 1982 de Sinaï bezet, en zich naar aanleiding van de Camp David akkoorden in 1982 teruggetrokken. Sinds de terugtrekking is het gebied gedemillitariseerd, en kwam het toerisme in opkomst. Door het verleden trekt de Sinaï ook veel religieuze toeristen. Christenen, Moslims en Joden vinden hier allemaal een stuk van hun geschiendenis terug. Op dit moment is er in de Sinaï meer economische activiteit dan ooit tevoren, al profiteren de bedouienen hier maar mondjesmaat van.